Od STS-ów do kontrkultury

Autor podjął się bardzo trudnego zadania. Trudnego, bowiem dokumentacja teatrów studenckich niekompletna, terminologia z nimi związana nieprecyzyjna, sieć zależności (od władz, od cenzury od organizatora) – niejasna. A jednak zjawisko ważne, o czym praca Tadeusza Kornasia bez żadnych wątpliwości przekonuje. W indeksie osób znajdą się bodaj wszyscy koryfeusze polskiego teatru rozpoczynający pracę w teatrze za czasów PRL-u. Jedno z zapętleń tamtych czasów to status teatru studenckiego: deklarowany jako amatorski, de facto (w przypadku zespołów i spektakli uznanych przez autora za najważniejsze) będący warsztatem, laboratorium dla najambitniejszych adeptów profesjonalnej drogi przez teatr. - prof. dr hab. Emil Orzechowski (z recenzji wydawniczej)