Niewielka restauracja, na którą właściciel pomimo „dobrego smaku” nie ma pomysłu zaczyna małymi krokami chylić się ku nieuchronnemu końcowi. • Zupełnie niespodziewanym… (ale czy na pewno) zrządzeniem losu, pewnego dnia w progach restauracji staje kobieta, która delektując się podanym przez właściciela rosołem składa mu niecodzienną propozycję. • Czy pomysłem na sukces może okazać się inwestycja w kuchnię eksperymentalną ale zupełnie inną niż mogłoby się wydawać? • Czy dziennie inny „Szef kuchni”, to dobry pomysł na zbudowanie ciekawego i chętnie odwiedzanego miejsca? • Czy tak zaserwowane przez właściciela i jego współpracownice „muzeum smakowych wspomnień”, okaże się kluczem do sukcesu? • A co jeżeli tak pięknie budująca się i zapowiadająca się przyszłość, zostanie dogoniona przez przeszłość, która w poszczególnych „Szefach kuchni” restauracji bez nazwy ujawni „kobiety z bliznami” i obnaży je bez żadnych skrupułów? • Czy uda się obronić to co udało się stworzyć pomimo wszelkich przeciwności? • Piękna powieść o drugich szansach, czło­wiec­zeńs­twie­, upadkach ale i powstawaniu z życiowych i mentalnych kolan, wybaczeniu i potrzebie poczucia przydatności, ale również o tym, że nie zawsze to co widoczne na pierwszy rzut oka i to co zostało osądzone jest pełną wersją prawdy i rzeczywistości, która zaistniała. • „Zanim odlecą anioły” to książka, którą Natasza Socha naszpikowała zapachami, smakami, wspomnieniami, ale również i bardzo ważnymi treściami, w których empatia i człowieczeństwo wysuwają się na pierwszą linię. • Zapraszam do lektury.

Powieść o godności. • O życiu do końca na własnych zasadach, nawet wtedy kiedy ciało nie współpracuje już tak jak kiedyś. • Powieść o starzeniu się, starości, przemijaniu i odchodzeniu, ale również o pięknie wspomnień zarówno tych wspaniałych i budujących nasze życie, ale też i tych trudnych, o których niekoniecznie chcemy pamiętać, ale które ukształtowały nas i nadały rys naszemu życiu w jego ogólnym rozrachunku. • To też powieść o pamięci o tym co istotne, o miłości i bliskości nie tylko tej do ludzi ale również i do innych towarzyszy naszej codzienności, zapachach i smakach, które stanowią kotwicę tego co w nas pozostaje nawet wtedy kiedy jesteśmy już bliżej niż dalej ostatecznego rozrachunku z życiem. • Życie u swojego schyłku przedstawione w piękny, nostalgiczny a jednak bardzo zwyczajny sposób z całym fizjologicznym jak i niekiedy psychicznym obciążeniem jakie u kresu życia spotyka lub dopiero spotka wielu z nas. • To też powieść o odchodzeniu, żałobie i poradzeniu sobie z tym co pozostaje w nas po utracie najbliższych i z tym co pozostaje po tych, którzy odeszli a co nie do końca było naszym udziałem za ich życia i było dla nich tylko osobistą tajemnicą i ewentualnym nied­opow­iedz­enie­m. • Symboliczny czas „ Kiedy żurawie odlatują na południe” który w mojej ocenie Lisa Ridzen porównała do schyłku życia swoich bohaterów, to czas, który czeka każdego z nas i warto się z nim zapoznawać, miedzy innymi poprzez takie bestsellerowe tytuły, które w literacki sposób będą zaznajamiały nas z tematyką starości i odchodzenia w każdym z możliwych ich aspektów. • Polecam.

Czy można być aż tak zaborczym w stosunku do ukochanej kobiety, aby praktycznie bez najmniejszych skrupułów zdecydować się na wyeliminowanie „przeciwnika”, którego postrzega się w innej, niezwykle istotnej dla niej osobie…? • Co kiedy „Konkurent” okazuje się być krwią z krwi i kością z kości…? • Czy można zaplanować morderstwo doskonałe i bezrefleksyjnie podążać kolejnymi etapami opracowanego planu…? • Kim trzeba być aby do tego swoimi planami dzielić się co prawda anonimowo, ale jednak w przestrzeni publicznej… ? • Między innymi przed takimi pytaniami postawieni zostaną w finałowym tomie cyklu Agata, Aleksander, Prochot oraz Nabożny. • To im przyjdzie zmierzyć się z okrucieństwem jakiego doświadczył mały Łukaszek i udowodnić, kto stoi za całością misternego, ale jednak posiadającego pewne luki planu jego unicestwienia. • Prawda okaże się druzgocąca… • Niezwykle przejmująca i poruszająca finałowa historia losów Agaty i Aleksandra, które wcześniej przywoływałam wraz z tytułami „ Artysta”, „”Łgarz” oraz „Wizjoner”, • Tym razem „ Konkurent” to chyba najbardziej pozostająca w głowie część serii autorstwa Diany Brzezińskiej, ponieważ kiedy okrucieństwo dotyka niewinne dziecko, trudno obok takie tragedii, zarówno w fikcji literackiej jak i rzeczywistej codzienności, przejść obojętnie. • Kiedy jeszcze zbrodnia okazuje się tak bardzo niepotrzebna, serce i rozum pozostają zdruzgotane i z poczuciem ogromnej niezgody na to czego są świadkami. • Polecam całą serię pióra autorki.

Okrucieństwo wojny, które dosięgnęło również tych najmniejszych, najbardziej bezbronnych i niewinnych, było i z pewnością nadal jest trudnym do zaakceptowania faktem. • Jeżeli jeszcze mamy do czynienia z najmłodszymi, którzy nie tylko muszą borykać się z wojennym koszmarem, ale również w jego wyniku w taki czy inny sposób zostali osieroceni, to zagadnienie robi się jeszcze bardziej porażającym. • O takich przypadkach traktuje bardzo dobra seria powieści autorstwa Joanny Nowak z cyklu „Krakowska kołysanka”. • Najpierw występuje „Nadzieja pośród ruin”. • Po niej przychodzi koszmar rzeczywistości „Po drugiej stronie muru”, aby w końcu całość historii spiąć klamrą, aby „Ścieżka ku ocaleniu” okazała się dla wszystkich bohaterek tą właściwą i upragnioną. • „Kołysanka krakowska” to seria o kobietach, silnych kobietach, które pomimo różnych przeciwności, zawsze z godnością i ogromnym poświęceniem siebie, dla osieroconych dzieci w czasie wojny podejmowały przeróżne działania, aby ocalić jak najwięcej tych najbardziej bezbronnych. • Antonina i Wiktoria, to siłaczki „Kołysanki krakowskiej”, które niejednokrotnie dla dobra drugiego człowieka, zatracały siebie, czy też świadomie skazywały się na ogromne i nieuniknione konsekwencje. • Poruszająca, wzruszająca i bardzo dobrze napisana powieść, którą czyta się jednym tchem, aby dowiedzieć się, czy pomimo wielu przeciwności dobro i tym razem chociaż w części zatriumfuje nad złem i to co piękne czyli miłość, przyjaźń, oddanie, empatia i w końcu człowieczeństwo ponownie zostanie zwycięzcą w tej nierównej walce. • Zachęcam do lektury.

Okrucieństwo wojny, które dosięgnęło również tych najmniejszych, najbardziej bezbronnych i niewinnych, było i z pewnością nadal jest trudnym do zaakceptowania faktem. • Jeżeli jeszcze mamy do czynienia z najmłodszymi, którzy nie tylko muszą borykać się z wojennym koszmarem, ale również w jego wyniku w taki czy inny sposób zostali osieroceni, to zagadnienie robi się jeszcze bardziej porażającym. • O takich przypadkach traktuje bardzo dobra seria powieści autorstwa Joanny Nowak z cyklu „Krakowska kołysanka”. • Najpierw występuje „Nadzieja pośród ruin”. • Po niej przychodzi koszmar rzeczywistości „Po drugiej stronie muru”, aby w końcu całość historii spiąć klamrą, aby „Ścieżka ku ocaleniu” okazała się dla wszystkich bohaterek tą właściwą i upragnioną. • „Kołysanka krakowska” to seria o kobietach, silnych kobietach, które pomimo różnych przeciwności, zawsze z godnością i ogromnym poświęceniem siebie, dla osieroconych dzieci w czasie wojny podejmowały przeróżne działania, aby ocalić jak najwięcej tych najbardziej bezbronnych. • Antonina i Wiktoria, to siłaczki „Kołysanki krakowskiej”, które niejednokrotnie dla dobra drugiego człowieka, zatracały siebie, czy też świadomie skazywały się na ogromne i nieuniknione konsekwencje. • Poruszająca, wzruszająca i bardzo dobrze napisana powieść, którą czyta się jednym tchem, aby dowiedzieć się, czy pomimo wielu przeciwności dobro i tym razem chociaż w części zatriumfuje nad złem i to co piękne czyli miłość, przyjaźń, oddanie, empatia i w końcu człowieczeństwo ponownie zostanie zwycięzcą w tej nierównej walce. • Zachęcam do lektury.